lutego 26, 2019

006. Już jestem!



świat stanął na głowie; pani nawet kontakt w ścianie odwrotnie zamontowała...

Zdaję sobie sprawę z tego, że długo mnie tu nie było. Często wracałam myślą do tego bloga, jednak dorosłe życie… ssie. Tak po prostu. Świat stanął mi na głowie. 
W pracy – ogień. Miały być luzy poza sezonem, a tu zlot klientów, fanów destynacji wszelakich, sprzedaję więc co tylko mam w ofercie, od wczasów w Tajlandii po objazdówki po Czechach. W międzyczasie piszę, a przez natłok wszystkiego po trochu...

PRZEGAPIŁAM DZIEŃ KOTA

Nie wiem, jak mogło mi się to przytrafić; Ruda byłaby niepocieszona, gdyby ogarnęła, że miała jakiekolwiek święto. W ramach prezentu umówiłam ją na marcową… sterylizację. Kto by się nie ucieszył? No kto?

Przegapiłam też Dzień Języka Ojczystego. Wprawdzie nie wiem, jak mogłabym go celebrować, ale może warto byłoby, skoro poniekąd wiąże się to z moimi zainteresowaniami? Oczywiście, przegapiłam, bo pewnie coś pisałam. 
Nawet wiem co.

Nareszcie udało mi się skończyć bloga z ficzkami o Larze Croft, którego pierwszy post powstał jeszcze w 2006 roku na Onecie. Od 2012 opko wisiało sobie na Blogspocie, ale jako paskudny potworek, który w ramach prezentu urodzinowego na dziesięciolecie doczekał się jedynki na Mackalni. Dzięki niej stwierdziłam, że to, co śmiechowe było dla mnie i innych autorów/czytelników z forum tombrajderowego, wcale nie jest zabawne dla innych – potworek okazał się nieczytelnym gniotem, którego ratowałam przez kolejne trzy lata. Dziś w niczym nie przypomina pierwowzoru i wiem, że już lepiej na pewno nie będzie – nie mam zamiaru wracać już do tego materiału. Cudownie jest jednak widzieć pod taką produkcją szyld: ZAKOŃCZONE. Po prostu poezja, genialne uczucie.

Pisałam też ocenki. Jeszcze jedna i wyzwanie zostanie ukończone, chociaż do końca marca na WS pojawi się więcej mojego materiału. Napisałam też artykuł, kolejne tworzą się w głowie i pracuję jeszcze nad researchem, co by nie było, że jakieś moje rady wiszą w sieci bez pokrycia.

Byłam w Warszawie. Drugi raz w życiu.
Przelotem, na koncercie szanty; aż na dwa dni i znów niczego nie zobaczyłam, prócz Lewiatana pod blokiem i Gniazda Piratów. Nawet Pałac Kultury i Nauki by mi umknął, bo rano smog, potem mgła, ale ostatecznie zdążyłam go dojrzeć nocą i cyknąć mu telefonem fotkę w biegu na tramwaj. Jakość zastrasza.
Alex pokazała mi Twitcha i streamy polskich heroesowców. Połowę dnia spędziłyśmy, podglądając starcie Gluhammera z Tuttkiem o... brodę. Ta dziewucha naprawdę ma na mnie zły wpływ – co mi pokaże, to łykam jak karp pączki. 
Wstyd, Skoia, Wstyd! 

Wolny czas, którego było w tym miesiącu dość niewiele, właśnie przez Alex pożytkowałam na naukę gry w Heroes 3 na mapach turniejowych Jebus Cross. Okazało się, że moje doświadczenie z tą grą przez ostatnie osiem lat nijak ma się do zasad obowiązujących na turniejach, więc czuję się, jakbym poznawała heroski na nowo. Jeżeli jednak ktoś chciałby ze mną pograć, nawet nie na Jebusach, tylko tak normalnie po ludzku rushując kapitol, znajdzie mnie na serwerze pod wiadomym loginem. Tak, jestem noobem, więc masz szansę wygrać.

Co jeszcze u mnie? 
Co przegapiłam?

Promocyjną Skelitę z Monster High w wersji pudełkowej za 60 zł (normalnie idą po +/- 200!) i promocję na Shadow of the Tomb Raider na Steamie. Przegapiłam też pewnie masę innych rzeczy, o których nie mam pojęcia. Na szczęście.

To, czego nie mam zamiaru przegapić, to promocja na słuchawki nauszne bezprzewodowe Sony WH-CH700N. Po nałogowym nawiedzaniu przez cały boży tydzień wszystkich sklepów z elektroniką w mieście i odsłuchiwaniu muzyki na naprawdę porażającej ilości sprzętu, ostateczny wybór padł właśnie na nie i to o tym mam zamiar napisać w jednym z następnych postów, więc szykujcie się na sążnistą recenzję. W międzyczasie sklejam też recenzję aparatu fotograficznego, z którego zaczęłam korzystać rok temu i mam o nim już całkiem sporo do powiedzenia. Jak i o tym, dlaczego staję się fanboyem (fangirlką?) Sonego. 
Ale żeby blog nie stał się tylko recenzownią, planuję również zagracić go galerią zdjęć oraz serią artykułów o kampanii społecznej, której przypadkowo stałam się współtwórcą (o tym tutaj: Spojrzeć głębiej). 

Ogólnie nadal chcę, by blog był mocno lifestyle’owy, dlatego nie zdziw się, że znajdziesz tutaj wszystko i nic jednocześnie. Być może taki luźny wyrywek z życia Skoi raz na jakiś czas wyda ci się całkiem ciekawy, a być może – wcale. Czuję jednak, że to miejsce w sieci jest mi czasami bardzo, bardzo potrzebne. 

Doktor Skoia radzi: 
Trzeba mieć się gdzie uzewnętrzniać, gdy wszystko wokół cię popędza i męczy. Układanie myśli i segregowanie ich na blogu wspomaga komfort psychiczny. 

Jak dobre wino. 
Albo spacer. 
Albo wino na spacerze. I ptaszki. 

Ptaszki są spoko.



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Copyright © 2016 Nasyć ego dobrą karmą , Blogger